Dokter David Wagner, de uitvinder van het tachyonisatieproces, legt een verband tussen subatomaire deeltjes die sneller dan het licht bewegen, tachyonen genoemd en onze energetische wereld die zich onder de lichtsnelheid afspeelt.

Het tachyonisatieproces is een proces waarbij de materie op submoleculair niveau geherstructureerd wordt, waardoor deze omgevormd wordt in een coherente antenne, een permanent venster dat toegang biedt tot de tachyonwereld of zwarte gaten die tachyonen kunnen doorlaten.
Is dit een kromming in de tijd of ruimte? Dit zijn theorieën waarover nog meningsverschillen kunnen bestaan, maar wat zeker is, is het resultaat.

Het is de bedoeling om de inzichten van de kwantumfysica te gebruiken om dit alles beter te kunnen begrijpen.
Het mooie aan de kwantumfysica en vooral wat betreft tachyonen of het nulpuntveld is dat er steeds meer wetenschappers komen die het eens zijn over het bestaan van deze wereld die sneller is dan het licht en die hun onderzoek nu kenbaar maken aan de de wereld. Het wordt duidelijk dat wij in een bewust universum leven waarin materie de ultieme uitdrukking van bewustzijn is.

Maar alvorens hier dieper op in te gaan, laat ons eens de inzichten van de kwantumfysica nader bekijken. Het nulpuntveld is nu algemeen aanvaard door wetenschappers als zijnde de bron van alles.
Het is een veld. Het is geen deeltje, het heeft geen vorm en het wordt niet beïnvloed door de gravitatie.
Dit veld moet wel sneller dan het licht bewegen, want het is de bron van alles wat al gebeurd is, wat nu gebeurt en het is tevens de bron van de hele toekomst. Daarom moet het sneller dan het licht zijn! Om die reden kunnen we het ook niet opmeten, maar we kunnen wel het bestaan ervan kwantificeren.

Dus het eerste dat wij moeten bepalen is dit nulpuntveld. Dit veld heeft geen vorm, is frequentieloos, beweegt sneller dan het licht en de gravitatie heeft er geen vat op. Feitelijk is het nulpuntveld de golf van het bestaan. Maar het bestaat waar wij het niet kunnen waarnemen in tijd noch ruimte.

Uit deze golf wordt alle vorm geboren, wat tachyon genoemd wordt. Tachyonen zijn deeltjes die voor het eerst genoemd zijn door Gerald Feinberg in 1906 als subatomaire deeltjes die sneller bewegen dan het licht. Tachyonen bewegen juist zoals nulpuntenergie sneller dan het licht, worden niet beïnvloed door de gravitatie, hebben geen frequentie en zijn omnipresent. Maar als een deeltje hebben zij een perfecte vorm.

Tachyonen planten zich sneller voort dan de lichtsnelheid, moeilijk om ons in te beelden maar aanvaard door de kwantumfysica. Het is niet zo moeilijk om het verband te begrijpen tussen nulpuntenergie en tachyonen. Om het met een voorbeeld uit te leggen: de oceaan is zonder vorm, zij is uitgestrekt, onpeilbaar en laat ons maar zeggen onmeetbaar. Continu beweeglijk en veranderlijk, maar zonder vorm. Steek je hand in de oceaan en neem er één druppel uit. Deze druppel bevat alles wat in de oceaan is, alle informatie van de oceaan zit tevens vervat in de druppel, die wel vorm heeft. Zo is tachyon de vorm van het vormloze.

Welnu, de klassieke Newtoniaanse wetenschapper is bang van tachyonen. Voor hem bestaan ze niet, hij wil er zelfs niet eens over praten. Hij zegt dat tachyonen onwerkelijk zijn, zij kunnen niet gemeten of geëxperimenteerd worden en ook niet gezien worden. Het past niet in zijn realiteit.
En het is waar, absoluut waar. Deze mensen hebben de opdeling gemaakt tussen wetenschap en spiritualiteit in twee duidelijk gescheiden domeinen: de wetenschap kon alles meten en dupliceren zonder bewustzijn. Spiritualiteit was enkel bewustzijn. De inzichten van de kwantumfysica bieden ons de mogelijkheid om de inzichten van beide werelden terug te verenigen tot één waarheid.
Kwantumfysica kan ons een diep inzicht geven in wat er werkelijk gaande is in deze kosmos en hoe met dit nieuwe paradigma (model) plots alles veel eenvoudiger wordt om te begrijpen.

De wereld heeft een probleem met energie, maar het echte probleem is niet een tekort aan electrische energie maar een gebrek aan bewustzijn. Een verbinding met het goddelijke, tussen de materie en de zin ervan.

Toen David Wagner de eerste materialen getachyoniseerd had, werkten deze perfect. Wie zijn boek gelezen heeft, weet dat hij deze als eerste gebruikt heeft op zijn rug. Hij was volledig invalide verklaard, kon niet meer werken en kon zelfs als wetenschapper niets meer verrichten. Het eerste succesverhaal in 1990 was hijzelf. Hij genas dank zij tachyonen. De dokters die hem onderzochten konden het niet verklaren, maar wilden deze materialen toepassen op hun eigen patiënten. Toen dit gebeurde, kwamen de klassieke wetenschappers in opstand. “Bewijs ons”, vroegen ze, “dat jouw rug genezen is met deze materialen en waarom noem je ze getachyoniseerd?”
Tachyonen zijn tot op heden getheoretiseerd als zijnde sneller dan het licht en tevens zouden ze negatief entropisch zijn. Dit wil zeggen dat ze uit chaos orde creëren, uit ziekte gezondheid en dat ze een verjongend effect hebben op biologische structuren. Om die redenen noemde David deze materialen getachyoniseerd. Is het echt tachyon? Dat is enkel een theorie. Maar wat we wel weten is dat het resultaat van deze materialen negatief entropisch is en dat ze een verjongend effect hebben.
Ze geven ons een mogelijkheid om een andere kijk te hebben op een gezond leven.

In die jaren zocht David naar manieren om aan te tonen dat deze materialen antennes waren voor tachyonenergie. Hij bleef naar manieren zoeken om dit aan te tonen. Tot hij in 1993 realiseerde dat dit uit de aard der zaak onmogelijk is. Je kunt geen tachyonen meten met instrumenten die zelf trager zijn dan de lichtsnelheid. Wij leven in een universum van frequenties trager dan de lichtsnelheid en als tachyonen, deeltjes, sneller zijn dan de lichtsnelheid hebben ze geen frequentie en kunnen ze dus niet gemeten worden met een frequentie-instrument. Indien ze zelf de bron zijn van alle frequenties, wat we absoluut aannemen, hoe zou je ze dan kunnen meten met een fragment van een frequentie, instrument genoemd. Dit is gewoon onmogelijk.
Er is gewoon geen manier om de tachyondeeltjes te meten met onze technologische instrumenten, die trager zijn dan de lichtsnelheid. Dus dit was gewoon pure tijdverspilling. Toen rees de vraag hoe dit probleem opnieuw kon benaderd worden. De tachyondeeltjes konden niet rechtstreeks gemeten worden maar misschien wel de effecten. Net zoals de zwaartekracht. Deze is er maar kan eveneens niet bewezen worden. We kunnen ze niet afzonderen en zeggen “hier is de zwaartekracht.” Maar we kunnen wel de effecten van de zwaartekracht opmeten. Evenzo kunnen we de effecten van tachyonen op biologische systemen opmeten. Dit inzicht leidde tot nieuwe manieren om wetenschappelijk onderzoek te verrichten. Telkens weer opnieuw was het resultaat dat de getachyoniseerde materialen een verjongend effect hadden. Absoluut consistent, net zoals de zwaartekracht. De meetresultaten toonden telkens aan dat de getachyoniseerde materialen steeds meer harmonie en coherentie teweegbrachten, niet alleen op het menselijk lichaam, maar ook op elektromagnetische straling, op planten, op water en zelfs op de lucht die wij inademen. Maar toen kwam er een nieuw gegeven in de inzichten van de kwantumfysica. Wagner kwam in contact met een werk van de kwantumfysicus Ernst Walls. Deze Walls had een boek geschreven: “De fysica van tachyon”, een supermodel voor tachyon. Een enorm boeiend boek als je van wiskunde houdt. Hij slaagde erin om op een wiskundige manier iets in kaart te brengen wat wij eigenlijk al lang kenden, iets dat wij al lang begrepen hadden. Maar wat hij voor elkaar had gekregen was op een haast magische manier de oude klassieke inzichten dichter bij de kwantumrealiteit van tachyondeeltjes te brengen.

Laat ons eens wat dieper ingaan op zijn bevindingen. In zijn boek beschrijft hij hoe tachyonen interageren met andere deeltjes. Laat ons even de leptonenfamilie van naderbij bekijken.

Volgens Ernst Walls is het eerste elementaire deeltje van de leptonenfamilie de pion. Dit deeltje bestaat, vliegt rond en doet zijn ding. Wat Ernst Walls bezig hield was de vraag waarom het deeltje in zijn baan bleef. Hij wist op dat moment niet wat een orbit was en waarom het deeltje zich zo gedroeg. Volgens Walls draait dit deeltje rond en wanneer het in contact komt met een tachyondeeltje gebeurt er iets miraculeus. Het eerste wat wij moeten begrijpen is dat de orbit die rond het deeltje is, zich juist onder de lichtsnelheid bevindt en die van het tachyondeeltje juist erboven. Dus het verschil in snelheid is zeer miniem. Wanneer het tachyondeeltje interageert met de pion, dan evolueert dit ogenblikkelijk naar een deeltje van 10 keer zijn grootte. Het krijgt een nieuwe vorm, muon genoemd. Ernst Walls zegt dat dit deeltje zich nog steeds in een orbit beweegt en het tachyondeeltje energetisch getransformeerd is in datgene wat nodig was voor de pion om te veranderen in een muon. Wanneer op zijn beurt het muon terug in contact komt met een tachyon, zal ogenblikkelijk het muon veranderen in een nieuw deeltje, elektron genoemd. Het elektron is 207 keer groter dan een muon. Op deze manier beschrijft Walls het energetisch proces dat deeltjes ondergaan op hun reis van het vormloze naar de vorm, naar de materie. Wat Walls echter nooit begreep, of misschien hoefde hij het niet te begrijpen, was waarom zowel pion, muon als elektron in hun orbit bleven ronddraaien.

Welnu, eind jaren ’80 definieerde Dr. Coussens een energieveld rond een cel, ook wel subtiel organiserend energieveld, of afgekort SOEV genoemd. Een SOEV is een veld dat vorm samenhoudt.
De orbit is een SOEV. Alles heeft een SOEV. De pion blijft in zijn orbit omdat het een SOEV heeft dat het bij elkaar houdt. De SOEV is het goddelijke terugkoppelmechanisme dat alles verbindt. Wanneer een tachyondeeltje interageert met de SOEV, dan zet de SOEV het tachyondeeltje om in de exacte frequentie die nodig is om datgene te doen wat het hoort te doen. En tevens is het tachyondeeltje zich bewust van wat er met de SOEV gebeurt. Het is een venster dat in twee richtingen werkt. Alles wat zich afspeelt in de zichtbare kosmos is perfect weerspiegeld in het nulpuntveld. Dit wil niet zeggen dat het zich daar afspeelt maar dat alle informatie ook daar aanwezig is. Het verleden, het heden en de toekomst. Allemaal in vormloze informatie. Dit gebeurt dus door de tachyonen. Het tachyondeeltje komt dus in contact met de pion, de SOEV van de pion en die SOEV weet dat hij op weg is om iets te worden. Ogenblikkelijk verandert de pion in een muon, waarna het tachyondeeltje opnieuw interageert en het muon verandert in een elektron en zo steeds verder. Dit is hoe de materie onstaat.

Nu, is dit wereldschokkend? Niet echt, want reeds in 1940 was Herald S. Berr van de universiteit van Yale in staat om het complete SOEV van een salamander op te meten. Hij noemde dit zijn energieveld. Hij ontdekte dat zelfs een onbevrucht ei al de volledige structuur, de volledige energetische blauwdruk van een volwassen salamander in zich droeg. Hij was reeds in 1940 op het bestaan van de SOEV gestoten. Dit complete veld, dat hij in staat was om op te meten, bestond al zelfs voordat het ei bevrucht was! Het ei “wist” al waarnaar het zou evolueren indien het bevrucht werd. Dit is ook wat wij vandaag weten in de kwantumfysica. De informatie is al aanwezig in het nulpuntveld. Het enige wat nodig is, is bewustzijn dat via het tachyon en de SOEVs ageert om de vorm te creëren. Dit maakt Walls’ ontdekking zo waardevol. Want hij was in staat om op een wetenschappelijke, wiskundige manier het sprirituele proces van evolutie in kaart te brengen. Hij was in staat om het scheppingsproces van het vormloze naar de vorm te beschrijven.

Laat ons nu de SOEV van dichterbij bekijken. Wat is een subtiel organiserend energieveld nu juist en hoe manifesteert het zichzelf? Wat is het en hoe gedraagt het zich precies? De SOEV is trager dan de lichtsnelheid. We weten ook dat het onderhevig is aan de zwaartekracht. We weten dat het de vorm samenhoudt. Alles in de wereld der vormen heeft een SOEV.Van het kleinste muon tot de grootste planeet. Alles vindt plaats in deze SOEV.SOEV in SOEV in SOEV enz.SOEVs kunnen uitgeput worden door frequenties. Je kunt een SOEV doden. Er bestaan eenvoudige manieren om een SOEV te vernietigen. Mensen doen het iedere dag. SOEVs zorgen op elk moment voor harmonie of brengen hun onderliggende structuren in verval. Zij zorgen voor het evenwicht van ons materieel universum. Dus indien de SOEV om de een of andere reden het tachyon niet converteert in de juiste frequenties om jong te blijven, gaat zij de andere weg van veroudering op. Wij zijn SOEVs in SOEVs in SOEVs. Triljarden SOEVs die allemaal samen worden gehouden. Onze lever bv. heeft een SOEV. Onze lever SOEV houdt zijn vorm. Het weet dat het een lever is. Daarom wordt het geen galblaas of een milt. Omdat zijn innerlijke wijsheid in dit energetisch continuüm, dat ons lichaam en ons spirituele wezen samenhoudt, op dit niveau weet dat een lever een lever is en niets anders. Het heeft die innerlijke wijsheid. Het is bewust, zoals er bewustzijn is in alles. Het weet dat het een lever is en het blijft een lever. Welnu, nemen we even aan dat, om wat voor reden dan ook, de tijd is aangebroken om ons lichaam te verlaten en onze spirituele connectie, die tot stand kwam bij de conceptie en die het energetisch continuüm creëerde, ophoudt te bestaan en we terugkeren naar de bron of hoe we dit ook mogen voorstellen. Wat gebeurt er dan met dit fysieke lichaam? Hoogstwaarschijnlijk zal het fysieke lichaam ogenblikkelijk neervallen en daar blijven. De SOEVs die nu niet langer verbonden zijn met het bestaan, die geen levenskracht meer krijgen en die geen verbinding meer hebben met de bron die zegt wat ze moeten doen, beginnen te vervallen. Onze lever blijft niet langer een lever meer maar begint langzaam zijn werking te verliezen en hij begint uit elkaar te vallen. Zijn hele structuur keert terug tot het bestaan waar hij weer gerecycleerd wordt als pionen enz. zodat het proces van vormgeving weer opnieuw kan plaatsvinden. Dus de SOEVs scheppen elk moment opnieuw ofwel orde ofwel verval. Zij zorgen dus voor het evenwicht in ons materieel universum.

Dit is dus uiteraard zeer belangrijk om in te zien hoe we tachyon kunnen gebruiken om SOEVs, die uitgeput geraken, weer op te laden zodat deze weer hun harmoniserend en verjongend effect teweegbrengen.
Wat weten we nog over SOEVs? We weten eveneens dat SOEVs niet kunnen worden opgeladen door frequenties. In feite bestaan er maar 2 manieren waarop een SOEV energie kan krijgen en dit is dus niet via frequenties. Het is ofwel door directe interactie met tachyon ofwel via het metabolisme van hoog energetische SOEV voeding. Laten we nu specifiek naar het menselijk lichaam kijken, want bv. ook stenen  hebben een SOEV. Maar zijn rotsen in staat om te verjongen? Kan een steen een jongere steen worden? Hoogstwaarschijnlijk niet omdat het geen verbinding heeft met bewuste vorm die evolueert in iets anders. Want waarnaar evolueren wij? Wij evolueren elke dag en dat is waarschijnlijk de zoektocht van jouw bestaan. Waarheen zijn wij op weg? Waarnaar leidt mijn evolutie en groei?
Dus, laat ons bekijken hoe SOEVs opgeladen kunnen worden in ons lichaam. De eerste manier is door directe interactie met tachyon en de tweede manier is door het metabolisme van hoog energetisch SOEV voedsel. Hoog energetisch SOEV voedsel is organisch voedsel dat gegroeid is op een natuurlijke manier zonder pesticiden en kunstmatige meststoffen. Wanneer wij dit voedsel oogsten op het moment dat het op volle rijheid is gekomen en we dus de verbinding verbreken met hun bronenergie, beginnen hun onderliggende structuren te vervallen. Maar als we dit voedsel op dat moment opeten, zullen hun energieën ons binnenin bereiken en ons opladen.
Als we hierover nadenken, moeten we ons de volgende vraag beginnen stellen. Als dit de twee enige manieren zijn waarop we SOEVs kunnen opladen, wat blokkeert dan de SOEVs om hun energie te ontvangen?
Wel, zoals er maar twee manieren zijn om SOEVs op te laden, zijn er in feite ook maar twee manieren om SOEVs uit te putten. De eerste manier: geef de SOEV leeg voedsel, voedsel zonder enige levenskracht. Voedsel dat gekweekt is op een commerciële manier met de nodige pesticiden, gekookt voedsel dat laag is in energetische waarde. De tweede manier: blokkeer tachyon. Verhinder dat tachyon wordt omgezet door de SOEVs in de vereiste frequenties om de onderliggende structuren levenskracht te geven. Dit zijn de twee manieren en dit brengt ook twee vragen met zich mee. Want uiteraard zul je hoog energetisch voesel verkiezen, maar de vraag zou moeten opkomen: hoe kan tachyon geblokkeerd worden?
En indien we tachyon kunnen blokkeren, moet in één adem een tweede vraag opkomen. Namelijk hoe frequenties SOEVs kunnen beïnvloeden. Want zoals eerder gezegd: SOEVs kunnen niet opgeladen worden door frequenties. Met andere woorden, hoe werkt frequentiële genezing?

Laat ons ziekte en genezing eens bekijken vanuit de invalshoek van het energetisch continuüm.
Het energetisch continuüm houdt in het geval van de mens alle vorm bij elkaar. En er gebeurt continu van alles in al onze verschillende lichamen waaruit wij opgebouwd zijn: SOEV ingebed in een SOEV, die op zijn beurt weer ingebed is in een andere enz. In dit energetisch continuüm kunnen we ziek of gezond zijn. Blokkering van tachyon gebeurt de ganse tijd door en is aldus de hoofdreden voor ziekte.
De SOEV is het goddelijke terugkoppelmechnisme dat tachyon omzet in de juiste frequenties. Het is de convertor van tachyon in frequenties. De SOEV is eveneens ondersteund door het enige dat tachyon kan blokkeren, namelijk ons bewuste denken.

Laat ons het voorbeeld nemen van iemand die teveel stress heeft in het dagelijkse leven en die niet luistert naar de boodschappen die zijn wezen hem influistert.
Wat er dan in feite gebeurt, is dat je onderbewustzijn of hogere zelf een blokkade aanbrengt in het energetisch continuüm. Een blokkade in de natuurlijke stroom waar tachyondeeltjes in normale omstandigheden doorstromen om de SOEVs op te laden in je lage rug. Een emotionele blokkade verhindert dus de doorstroom van deze energie. Daardoor ontstaat er een tekort aan energie in deze regionen die afgeblokt zijn. De SOEV treedt op als jouw leraar die je dit wil duidelijk maken. Indien je deze boodschappen negeert, dan zal geleidelijk de rugpijn erger worden. Nemen we aan dat je volhardt en ook deze signalen negeert, dan kan het zijn dat je wervels het begeven of je krijgt een hernia of iets dergelijks. Dit proces gaat door tot je niet anders meer kan dan luisteren, want anders zal de onderliggende structuur het begeven.

De tweede wet van de thermodynamica noemt dit “het moment van de waarheid” of het bifurcatiepunt.
In dit voorbeeld komt er een moment in de tijd waar de onderliggende struktuur op het punt staat om te begeven. Op dat moment valt het uit elkaar en komt het terug bij elkaar. Indien er op dat moment geen nieuwe energie voorhanden is, gebeurt er het volgende: het komt terug bij elkaar op een lager niveau. Het is zieker of meer in verval dan voorheen. Deze bifurcatiepunten treden de hele tijd door op in ons lichaam. Een mentale burn out bv. is een immens bifurcatiepunt.
Om het met een ander eenvoudig voorbeeld duidelijk te maken nemen we een stuk hout dat in het vuur wordt geworpen.We weten allemaal wat er na verloop van tijd zal gebeuren. Er zal een moment komen, dat we niet exact kunnen voorspellen, dat het houtblok niet meer in staat zal zijn om zijn struktuur bij elkaar te houden. Het brandt op tot een punt waarbij het blok niet meer in staat is om zijn vorm, zijn SOEV te behouden. Het valt uit elkaar en tracht terug te komen, maar er is geen coherentie of nieuwe energie voorhanden, zodat het terug bij elkaar komt op een lager niveau, namelijk as. Dit noemen we een bifurcatiepunt.

Zo een bifurcatiepunt is de sleutel die ons doet inzien hoe en waarom frequentiegenezing en therapieën gebaseerd op frequenties, zo goed werkten in het verleden. Er zijn verschillende frequentietherapieën bekend. Oa, Orgonenergie, fotonenergie, magnetische energie. Dit zijn maar een paar voorbeelden van energieën in de frequentiële wereld. Om deze frequentietherapieën succesvol te gebruiken, moet je een aantal zaken heel goed weten. Ten eerste moet je exact de frequentie kennen waarop je gaat werken. Nemen we bv. terug de lever. Deze heeft een exact aantal frequenties: de hoofdfrequentie van de lever SOEV zelf en een aantal subfrequenties van de onderdelen van de lever, de levermaterie, die iets anders vibreert. Dus indien je nu de lever gaat bewerken met een frequentieël instrument, moet je exact deze frequenties kennen. Er bestaan bv. instrumenten van Japanse en Chinese makelij die fotonenergie produceren. Beiden genereren zij een frequentie tussen 16 en 32 mu meters. Nu, 16 tot 32 mu meters is maar een heel smal venster van het potentieël van fotonenergie. Laat ons nu veronderstellen dat je deze frequentieband gaat gebruiken op het menselijk lichaam en laat ons aannemen dat het gebied waar het tekort is zich exact bevindt tussen 16 en 32 mu meters. Dan zal het aanbrengen van deze energie op dit deel van je lichaam een zeker positief effect teweegbrengen. Maar indien het probleemgebied zich bv. tussen 12 en 14 mu meters bevindt, dan zal het aanbrengen van deze fotonenergie geen weldoend effect teweegbrengen. Daarom moet je de juiste frequentie kennen waar het probleem zich voordoet en dan moet je het juiste spectrum aanbrengen. En dit alleen zal nog niet volstaan. Want laat ons veronderstellen dat je de exacte frequentie van de lever kent en dat je deze exacte frequentie ook aanbrengt. Je brengt het toestel bij de lever en laat hem bombarderen met de fotonenergie Het probleem echter is dat de frequentie van de lever een andere is dan deze van de galblaas of deze van de milt. Dus de juiste frequentie aanbrengen op de lever, kan dan schade berokkenen aan de omliggende organen. Laat het ons op deze manier bekijken: een frequentie heeft geen intelligentie. Het weet niet dat het de andere organen uit balans duwt. Andere organen, klieren steunen op een intelligentie en dat is de therapeut in het geval van frequentieheling: de duur en juiste plaats van de behandeling zijn van een doorslaggevend belang voor het beoogde resultaat. Hoelang mag de juiste blootstelling duren? Laat ons eens de zon als voorbeeld nemen: afhankelijk van het huidtype, zal een tijdje in de zon liggen zeer aangenaam en weldadig zijn, maar als we ons uren blootstellen aan de straling van deze reusachtige “fotonenbal” zal deze ons verbranden en schade berokkenen. En waarom? Omdat de zon, een fotonenergie, geen ingebouwde intelligentie bezit. Zij weet niet wanneer ze moet starten en wanneer ze moet ophouden met stralen. Wijzelf zullen de nodige intelligentie moeten hebben als we met frequenties omgaan. Dus samengevat, frequentiegenezing kent twee grote problemen. Het eerste is, welke frequentie moeten we gebruiken en het tweede, welke dosis. Pas indien je deze twee zaken kent kan er een gunstig resultaat optreden. Dit gaat als volgt in zijn werk: laten we aannemen dat je de juiste frequentie toepast op de lever en je behandelt hem met de juiste dosis, wat gaat er dan gebeuren? De SOEV die op weg is naar een toestand van verval van zijn onderliggende struktuur wanneer er een bifurcatiepunt optreedt, krijgt niet de kans om terug te resoneren met een hogere toestand van orde, tenzij de frequentie die is aangebracht, absoluut perfect is! Wanneer deze frequentie wel voorhanden is, zal de SOEV resoneren en ophouden met de structuur verder in verval te brengen. De frequentie kan de SOEV niet opladen maar kan wel het verdere verval doen ophouden. Dit is erg belangrijk om te begrijpen hoe frequentiegenezing juist in zijn werk gaat. Wat er nadien gebeurt, is dan afhankelijk van de aanpak. Hopelijk neemt de patiënt hoogwaardig energetisch voedsel tot zich. Dat voedsel wordt opgenomen door de lever zodat deze zich terug kan herstrukturen en organiseren tot zijn normale werking. Het kan erg nuttig zijn om een emotionele therapie te doen zodat de blokkade in het energetisch continuüm, die de oorzaak van het probleem was, opgeheven wordt. Op dat moment zal er een rush van tachyon plaatsvinden naar die plaats. Op die manier werkt frequentietherapie. De juiste frequentie kan het verdere verval stoppen en toelaten dat de SOEV terug energie ontvangt van enerzijds het metabolisme van hoogwaardig SOEV voedsel, dat het best direct door de lever wordt opgenomen, en anderzijds terug kan geënergetiseerd worden wanneer de blokkade, die er aan de oorsprong van lag, kan worden opgelost. Daardoor kan tachyon terug zijn werk doen. Juist om die reden is frequentiegenezing zo succesvol. Het is een wonderbaarlijke techniek die reeds miljoenen mensen heeft geholpen. Hierbij moeten we wel steeds in het achterhoofd houden dat aan de omliggende organen of klieren wel schade kan berokkend worden, zodat de juiste dosis van levensbelang is. Want je wil wel het verval stoppen van de SOEV van het orgaan in kwestie, maar niet het verval starten van de SOEV van een nabijliggend orgaan.

Juist zoals in het voorbeeld van de zon weet het lichaam niet wat het met frequenties moet aanvangen. Maar dat is juist de aard van frequentiële genezing.

Welnu, tachyon is totaal anders. Het tachyondeeltje, dat sneller is dan het licht, is de bron van alle frequenties en interageert direct met de organiserende celstructuur, zodat het goddelijke terugkoppelmechanisme zijn werk kan doen. De intelligentie van de SOEV weet wat nodig is om het tachyondeeltje te converteren in de juiste frequenties. Dit verandert werkelijk alles.

Ten eerste, omdat de SOEV het goddelijke terugkoppelmechanisme is, kan je zoveel tachyon toevoegen aan het systeem als je wil en het enige dat zal gebeuren is dat de SOEV geconverteerd wordt in datgene wat noodzakelijk is om zijn onderliggende structuren te harmoniseren. Eenmaal dat dit volledig opgeladen niveau bereikt is en dat de SOEV in perfecte balans komt, dan stopt het eenvoudig om verder tachyon te converteren want het is in harmonie.

Het is wel zo dat je aan het systeem zoveel tachyon kunt toevoeren dat het op gegeven moment zodanig opgeladen is dat het begint te functioneren op een hoger niveau wat kan gepaard gaan met een ontgiftingsproces. Want zo werk het systeem nu eenmaal. Maar er is nooit een negatief resultaat want tachyon is geconverteerd door de SOEVs, het goddelijke terugkoppelmechanisme. Deze omzetting van tachyon door de SOEVs is absoluut meetbaar. Uit de resultaten van verschillende experimenten blijkt duidelijk dat tachyon negatief entropisch is.

Het tweede probleem, het toevoegen van de nodige dosis, is eveneens volledig geëlimineerd door tachyon. Want als de SOEV opgeladen is tot een toestand van perfecte harmonie, stopt het om tachyon verder te converteren en is er geen probleem met het aanbrengen of stopzetten van de tachyonantennes.

Dus, tachyon elimineert deze 2 bovenvermelde problemen van de frequentieheling in zijn totaliteit: je hoeft noch de frequentie te kennen noch de dosis omdat de SOEVs, het goddelijke terugkoppelmechanisme van je hogere wijsheid, van het bestaan dat alles verbindt en de vorm vasthoudt, weet waarmee het bezig is. Het is bewust, het weet waarin het moet converteren. Het weet wat de perfecte vorm is voor de betreffende structuur.

De eenvoud van dit systeem is werkelijk zo mooi dat het ons de mogelijkheid geeft om te verjongen. En niet enkel het menselijk lichaam maar ook water, kinderen, dieren, planten. Zelfs elektromagnetische straling wordt geharmoniseerd. Want alles wat leeft, heeft SOEVs en kan tot een hoger niveau van orde worden gebracht in deze uitgeputte wereld waarin wij leven.

Al deze informatie heeft een enorme hoeveelheid research opgeleverd die aantoont dat in de kwamtumwereld van de fysica er een tachyondeeltje bestaat dat voortkomt uit het nulpuntveld en op zijn neerwaartse reis de SOEVs van onze materiële wereld oplaadt en zo het bestaan schept zoals wij het kennen.

Met ons inzicht hoe SOEVs werken en dat zij het goddelijke terugkoppelmechanisme zijn.

Met de inzichten over tachyon en de kwantuminzichten, hoe deze, in relatie met het nulpuntveld, ons voorzien van de nodige frequenties van ons gekend universum.

Met het inzicht dat we met deze technologie een mogelijkheid gecreërd hebben om biologische systemen te verjongen, zijn we aanbeland op een keerpunt in de geschiedenis. Een tijd waarin we negatieve entropie, verjongende energieën, kunnen aftappen zodat we vrede, harmonie, liefde en verjonging kunnen uitstralen. Want dat is ons geboorterecht.

We hoeven enkel ons systeem zo veel als het kan van tachyon te voorzien, zodat we een algehele gezondheid en vitaliteit kunnen verwerven. We zullen dit dan ook uitstralen en het zal weerspiegeld worden in de ogen van diegenen die met ons in contact komen. En langzaam maar zeker zullen deze mensen mee resoneren zodat deze planeet in zijn geheel op een hoger bewustzijn kan worden gebracht.